تبلیغات
گروه تئاتر کتل تبریز - هفتمین نشست راهكارهای عملی تولید تئاتر
یکشنبه 14 آبان 1385

هفتمین نشست راهكارهای عملی تولید تئاتر

   نوشته شده توسط: حمید بالغ    نوع مطلب :یادداشتهای روزانه ،

با حضور بهزاد فراهانی و حسین کیانی
هفتمین نشست راهكارهای عملی تولید تئاتر برگزار شد

هفتمین جلسه از راهكارهای عملی تولید تئاتر و چگونگی تشكیل گروه های تئاتری با حضور بهزاد فراهانی و حسین كیایی در سالن اجتماعات خانه تئاتر برگزار شد.
به نقل از روابط عمومی خانه تئاتر ، در ابتدای این جلسه كه به همت انجمن كارگردانان برگزار می شود و در آن جمعی از هنرمندان تئاتر هم چون دكتركمال الدین شفیعی، افسانه ماهیان ، عباد كریمی ، ایرج راد و .... حضور داشتند سهراب سلیمی رئیس انجمن كارگردانان خانه تئاتر در سخنانی ضمن سپاسگذاری از حضور كارگردانان تئاتر ایران در سلسله نشست های خانه تئاتر گفت:........................

با حضور بهزاد فراهانی و حسین کیانی
هفتمین نشست راهكارهای عملی تولید تئاتر برگزار شد

هفتمین جلسه از راهكارهای عملی تولید تئاتر و چگونگی تشكیل گروه های تئاتری با حضور بهزاد فراهانی و حسین كیایی در سالن اجتماعات خانه تئاتر برگزار شد.
به نقل از روابط عمومی خانه تئاتر ، در ابتدای این جلسه كه به همت انجمن كارگردانان برگزار می شود و در آن جمعی از هنرمندان تئاتر هم چون دكتركمال الدین شفیعی، افسانه ماهیان ، عباد كریمی ، ایرج راد و .... حضور داشتند سهراب سلیمی رئیس انجمن كارگردانان خانه تئاتر در سخنانی ضمن سپاسگذاری از حضور كارگردانان تئاتر ایران در سلسله نشست های خانه تئاتر گفت: یكی از اهداف مهم انجمن كارگردانان برگزاری همین جلسات است كه باورش داریم و این باور از طریق دوستان ارزشمند و داشته های فراوان ، چه در گذشته و چه در حال برای كتاب هایی كه به هر حال آیندگان درباره آن داوری خواهند كرد در حال جمع آوری است و به نظر من این رابطه ای كه بین این دو نسل فعلی و گذشته از هم گسسته است ما را ملزم می سازد به این كه با این گونه برنامه ها برای پیوست آن در مسیری حركت كنیم كه نتیجه بخش باشد.
درادامه جلسه بهزاد فراهانی كارگردان و نمایشنامه نویس تئاتر درباره گروه های تئاتری گفت: فكر می كنم در تئاتر ایران جز نادر كسانی باشم كه تجربه گروه های متفاوت تئاتری را داشتم از اواخر دهه 30 یعنی همكاری با گروه زنده یاد بیژن مفید و زنده یاد سركیسیان ، آوانسیان بعد سیروس ابراهیم زاده انجمن تئاتر ایران به سرپرستی زنده یاد سلطان پور و رحمانی نژاد سپس عضویت در انجمن ملی و بعد عضویت در گروه برنامه دوم تئاتر رادیویی و بعد از آن تشكیل گروه تئاتر كوچ كه تا امروز توانستیم به هر حال آن را داشته باشیم من خیلی خلاصه می گویم كه فكر می كنم بنا بر سنت دیرین هنرمندان جهان قبیله ما به دلیل خصلت گروهی كه نهادینه ترین راه تئاتر است تشكیل گروهی یك پدیده فطرتی است اندیشه است كه آدم ها را دور هم جمع می كند و عطر پاك پیوند اندیشه هایم است كه من را نزدیك میكند به دیگر یارانم خوشبختانه اینك در جایی هستیم كه می توانیم با افتخار به نسل جوان بگوییم ما فراز و نشیب های زیادی را دیدیم و آن چیزی كه مانده اخوت بود.
وی در ادامه افزود: چیزی كه بسیار تلخ می نماید این است كه وای بر حال آن مملكتی كه هنرمندانش به دلیل مسایل مادی و اقتصادی رخ در رخ هم قرار می گیرند و بی دلیل هم نیست كه ما اینك افراد زیادی داریم اما تولید تئاتر به صفر رسیده است وی تصریح كرد: این 50 نمونه ای كه در تئاتر ایران در مجموعه تئاتر شهر به صحنه می رود سمبل یك ملت 70 میلیونی با تمدن و گذشته تاریخی شكوهنمد نیست اشاره به اروپا نمی كنم در آسیای میانه 15 شهرشان كار تئاتر می كنند و در یك صحنه تئارت 4 چخوف روی صحنه است .
فراهانی در ادامه سخنانش درباره كار گروهی گفت: كار گروهی درست است عاشقانه گی می طلبد و لازمه گسترش تئاتر كشوری است كه ادعای فرهنگ سازی می كنم ولی كار گروهی بسیار چیزهای دیگر را نیاز دارد تا زمانی كه تمامی تفكرات و اندیشه ها و گروه ها نتوانند به آزادی حرف دلشان را بزنند ما كاری نمی توانیم بكنیم.
حسین كیانی دیگر كارگردان شركت كننده در این نشست گفت: وقتی رنج نامه آقای فراهانی را می شنونم به عنوان كسی كه عضو نسل سوم تئاتر هستم چیزی كه می خواهم بگویم این است كه اگر الان تئاتری وجود دارد كه به عقیده من وجود دارد و منكرش نمی شوم ، تماما خاصل كوشش و رنح نسل پیشین است هر چه ما داریم از آن نسل بوده و بر شانه های آنها ایستادیم و می خواهم تبریك بگویم به این نسل كه شانه هایی فراخ داشته و ما توانستیم روی آنها بایستیم و امیدوارم ما هم همین گونه باشیم.
وی خاطرنشان ساخت: آنچه كه اكنون نسل من را می آزارد در واقع تلاش دیوانه وار جامعه در پی اقتصاد است و خب طبیعی است كه تئاتر، چیزی جدا از جامعه خودش نیست ،‌‏ اگر اتفاقی در جامعه می افتد در تئاتر هم خواهد افتاد این كه ما بیاییم تئاتر را جدا كنیم از اتفاقات جامعه ،‌‏ كار عبث و بیهوده ای است از سال1376 ما آن تحول نصف و نیمه را دیدیم و باعث شد تئاتر ما رونق بگیرد و نسل جوان مثل من از سال 1376 خوش درخشیدند من شرایط تئاتر را به شرایط جامعه صورت زیاد وابسته و متاثر از آن می دانم و از شرایط تئاتر شرایط جامعه را دریافت .
كیانی درباره نقش گروه در تئاتر افزود: می توانم بگویم در پیشبرد گروه بسیار مهم است چون تئاتر ذاتا هنری فردی است نه گروهی آسیب شناسی گروه بسیار مفصل است كه به نظر من مهم ترین دلیل آن عدم شناخت تئاتر به عنوان یك ضرورت فرهنگی است یعنی مسئولان ما اصلا تئاتر نمی شناسند تا آن را به عنوان یك ضرورت فرهنگی قبول داشته باشند این مقوله برایشان مبهم است متاسفانه نمی دانم راهكار اصلاخ نگاه غلط به تئاتری ها چیست من فكر می كنم كه آن نگاه اصلاح مشود شاید تلاش های ما قمر موضعی داشته باشد ولی در نهایت راهكار بلند مدت نخواهد بود حسین كیانی ادامه داد: علاوه بر نگاه موجود یك بیماری هم در ما تئاتری ها وجود دارد كه باید كشف شود نمی دانم این مطالبات غیر منطقی از كجا ریشه می گیرد كه تیشه بر ریشه هستی تئاتر می زند جز همان تلاش دیوانه وار جامعه برای به دست آوردن رفاه نسبی دلیل دیگری نمی تواند داشته باشد دلیل دیگر نیز رشد بی رویه فارغ التحصیلان كه بدون هیچ در نظر گرفتن بازار كار دانشجو بیرون می فرستند.
این كارگردان تئاتر در ادامه درباره راهكارهای تولید تئاتر گفت : به نظر من تولید تئاتر و راهكارهای آن یك معادله چند مجهولی است خیلی سخت است پاسخ دادن به این پرسش كه چگونه می توانیم با این امكانات موجود تئاتر كار كنیم و به نظر من تنها یك ریاضی دان به این پرسش كه چگونه یك تئاتر با كیفیت تولید كنیم یعنی كیفیت تئاتر را در نظر بگیریم تا خود تئاتر و خب طبیعی است كه كیفیت تئاتر متاسفانه در یكی دو سال اخیر دچار نقصان شده است .
وی افزود: بسیاری از كارها را مناسبتی می بینم و خیلی دیگر را فرمایشی و بقیه كارها هم كه تبدیل به جگر زلیخا شده اند.
سهراب سلیمی نیز در ادامه سخنان كیانی و فراهانی گفت: واقعا حل این معادله چند مجهولی لاینحل است به هر حال چه بخواهیم چه نخواهیم در این مسیر در حال حركت هستیم و می خواهیم به این برسیم كه آیا خواست خواست تئاتری است یا خواست خواست فرهنگی است به عبارت دیگر می توان گفت كه این حباب، زندگی نیمه جان این گونه خود را ادامه بدهد و پس از مدت زمانی خسته شده و از گردونه خارج شود.
فراهانی درباره راهكارهای تولید تئاتر گفت: ما در دو بخش می توانیم اینكار را انجام دهیم اول در بخش آكادمیك تئاتر كه در دانشكده های ما چنین امكانی وجود ندارد به دلیل این كه دانشگاه های ما خوب نیستند تئاتر حرفه ای بدون اقتصاد امنیت شغلی امكان پذیر نیست ولی در گذشته دور بر مدار یك قانون مندی كلاسیك بود هنر حرفه ای امنیت شغلی می خواهد و لازمه امنیت شغلی بر مدار قانون حركت كردن است ما مشكلمان سلیقه ای است امنیت شغلی نداریم و منبع تولید نداریم اما راهكارش این است ببینید هم اكنون 90 سالن غیر استفاده در این شهر داریم 90 سالن حرفه ای وجود دارد این سالن ها چه شده اند همه سرجایشان هستند بیاییم گروه ها را تقسیم كنیم معیار داشته باشیم اصول داشته باشیم گروه ها را هم سو و طبقه بندی كنیم و بعد بودجه هر سالن را بسنجیم و آن گروه هیات امنا را تشخیص بدهد و تصمیم گیری شورایی شود .
بهزاد فراهانی در خاتمه سخنانش گفت: آخرین چیزی كه مهم است می گویند بزرگترین پدیدیه برای هر هنرمند اخلاق هنری است كه اخلاق هنری به من می گوید كه تو را دوست داشته باشم جای تو را نگیرم و بد اندیشی نكنم .
حسین كیانی نیز در بخش پایان سخنان تصریح كرد: اگر ما واقعا 90 سالن سر حال داشته باشیم فكر می كنم بشود مثلا فهرستی تهیه كرد و اسامی سالن ها اعلام شود و فهرستی هم از گروه ها تهیه شود و این سالن ها دسته بندی شوند منتها سوالی كه از خودم دارد این است وقتی این كارها انجام شد ضامن اجرایی كیست چه ضمانت اجرایی پشت این است .
فراهانی در جواب پرسش كیانی گفت: قرار داد تیپ كه ما آن را درست كردیم تدوین كردیم و 4 سال رویش كار كردیم بعد به تئاتر هدیه كردیم ما كارمان تمام شد حالا شما ضامن اجرایی را پیدا كنید .
كیانی ادامه داد: خانه تئاتر می تواند با انجمن هایی كه در اختیار دارد و تشكل هایی كه هست آگاهی بهتر و بیشتری به این تشكل ها بدهد شاید یكی از وظایف خانه تئاتر این است كه به ایجاد همدلی بیشتر میان صنف های خودش بیشتر بها بدهد اگر این تشكل ها همدل شوند به نظر من می تواند بهترین ضامن اجرایی باشند.